Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/26597 K.2017/4065

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece gerekçede "davacı ve davalının müşterek hayatın sona ermesinde birbirlerinden daha fazla kusurlu oldukları tespit edilemediği" belirtilmiş olmasına rağmen davacı kadın tarafından 02/05/2014 tarihinde açılan ve 16/09/2015 tarihinde kesinleşen bağımsız tedbir nafakası davasında, erkeğin belirlenen kusurlu davranışlarına göre; eşini bayram ziyareti için ailesinin yanına bırakıp, daha sonra da ancak ailesi ile görüşmemesi şartıyla eve dönebileceğini söylediği, bu yüzden çıkan anlaşmazlık üzerine de eşini istemediğini ilgili dosyada dinlenen tanıklara söylediği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında, boşanmaya neden olan olaylarda davalı erkeğin tam kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Öyleyse, mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının maddi-manevi tazminat taleplerinin (TMK m.174/1-2) reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.