KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2015/26688 E., 2016/2755 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Şubat 2016
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Dava türü
- Karşılıklı Boşanma-Ziynet ve Çeyiz Eşyası Alacağı-Nesebin Reddi
Karar Metni
315 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı tarafından, her iki boşanma davası, ziynet ve çeyiz eşyası alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Davalı karşı davacı kadına ait 22.03.2013 tarihli karşı dava dilekçesinde adli yardım talebinde de bulunulmuştur.
Davalı karşı davacı kadın boşanma, ziynet ve çeyiz eşyası alacağını içeren karşı dava dilekçesinde, ekonomik koşullarının yetersizliği nedeniyle Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddeleri gereğince adli yardım kararı verilmesini talep etmiş, yerel mahkeme tarafından adli yardım talebi hakkında bir karar verilmeden, kadının boşanma davasının reddine, ziynet ve çeyiz eşyası alacağı hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmiş ise de, davalı karşı davacı kadının adli yardım talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi,
adli yardım talebinin kabulüne karar verilmesi halinde yargılamaya kadının boşanma, çeyiz ve ziynet eşyası alacağı davaları yönünden harç alınmadan devam edilmesi, talebin reddine karar verilmesi halinde davalı karşı davacı kadına harcın tamamlanması için Harçlar Kanununun 30. maddesine göre süre verilmesi, harcın tamamlanması halinde yargılamaya devam edilmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.
2-Davalı karşı davacı kadının delil listesinin süresinde verildiğinin ve davalı karşı davacı kadının bu tanıkların dinlenilmesinden açık bir vazgeçme talebinin bulunmadığı gözetilmeden,davalı karşı davacı kadın tanıkları ... ve ... dinlenilmeden,eksik inceleme ile hüküm kurulması da bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2015/26688, K. 2016/2755, 17 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama