Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/2802 K.2015/17183

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından kusur belirlemesi, davacı yararına hükmedilen nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2-Davacının boşanmanın fer'i niteliğinde maddi tazminat isteği bulunmamaktadır. Bu husus gözetilmeden davacı yararına maddi tazminata (TMK md. 174/1) hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

3-Boşanmada manevi tazminatın (TMK. m. 174/2) amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını zedeleyen fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır.

Hakim, tazminat miktarını tayin ederken; bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın sıfatını, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını, varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, bu haklara saldırının kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak, hukuka ve hakkaniyete uymak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı, fiille orantısız olup çoktur.

Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.