Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/299 K.2015/1142

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı (koca) tarafından, davacı-karşı davalı (kadın)'ın kabul edilen davası, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri, nafakalar ve velayet yönünden, davacı-karşı davalı (kadın) tarafından ise, davalı-karşı davacı (koca)'nın kabul edilen davası, kusur belirlemesi ve reddedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davacı-karşı davalı (kadın)'ın evlilik birliği içerisinde üzerine düşen sorumluluklarını yerine getirmediği, davalı-karşı davacı (koca)'nın ise birlik görevlerini yerine getirmediği, eşine fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır.

Davalı-karşı davacı (koca)'nın gerçekleşen kusurları dikkate alındığında, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda, davalı-karşı davacı (koca)'nın, kadına göre ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

Davacı-karşı davalı (kadın) da boşanmayı talep ettiğine göre kadının davaya karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, evlilik birliğinin devamında kadın bakımından da korunmaya değer bir yarar kalmamış, kocanın davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleşmiştir.

Kocanın davasında verilen boşanma kararı, bu sebeple sonucu itibarıyla doğru olduğundan, kadının, kocanın davasının kabulü ile boşanma kararı verilmesine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiş, boşanma kararının kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin değiştirilmek suretiyle onanmasına (HUMK m. 438/son) karar vermek gerekmiş ve davalı-karşı davacı (koca)'nın tüm, davacı-karşı davalı (kadın)'ın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Yukarıda 1. bentte açıklandığı üzere davacı-karşı davalı (kadın)'ın boşanmaya sebep olan olaylarda eşit veya ağır kusurlu olmadığı ve kocadan kaynaklanan eylemlerin kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunduğunun anlaşılmasına göre, davacı-karşı davalı (kadın)'ın maddi ve manevi tazminat taleplerinin (TMK. m. 174/1-2) yazılı şekilde reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir