Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/3144 K.2015/11499

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacının 1995 doğumlu kızı "otizm" hastalığı sebebiyle Türk Medeni Kanununun 405. maddesi uyarınca 02.09.2014 tarihinde verilen kararla kısıtlanmış, babasının velayeti altına konmuştur. Ergin çocuğun kısıtlanıp velayet altında bırakılması halinde, bu çocuklarla ilgili olarak velayete ilişkin hükümler uygulanacaktır. Veli, kural olarak velayetleri devam ettiği sürece çocuğun mallarını yönetme hakkına sahip ve bununla yükümlüdürler (TMK.md.352).

Bu halde, hesap ve güvence vermezler. Velayet kusurları sebebiyle kaldırılmadıkça, veli çocuğun mallarını kullanma hakkına da sahiptir (TMK.md.354/1). Çocuğun bakımı, yetiştirilmesi ve eğitim için zorunluluk varsa hakim veliye çocuğun mallarına başvurma yetkisi tanıyabilir (TMK.md.356).

Olayda, baba, ergin çocuğu üzerindeki velayet hakkına istinaden, bu çocuğun ihtiyaçlarında kullanılmak üzere, parasını çocuğun malvarlığından değil, kendi öz malvarlığından karşılamak suretiyle çocuk adına araç alımı için izin talebinde bulunmuştur. Alınmasına ihtiyaç duyulan araç, velinin kendi malvarlığından karşılanmak suretiyle alınacağına göre, bu halde izne ihtiyaç bulunmamaktadır.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 74. maddesi gereğince kanuni temsilci olan velinin bu aracın kullanımından dolayı ileride doğabilecek hukuki ve cezai sorumlulukları kabul ettiğine dair noterden tanzim ve tasdik edilmiş taahhütname verme zorunluluğu karşısında velinin kısıtlı adına araç alımı için hakimden izin talebinde bulunmakta hukuki yarar ve kanuni gereklilik yoktur. Verilen karar açıklanan gerekçe ile sonucu bakımından doğru olduğundan onanması gerekmiştir.