Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/3645 K.2015/6941

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kendisinin reddedilen boşanma davası, davalı-karşı davacı kadının kabul edilen boşanma davası, kadın yararına verilen tazminatlar, nafakalar ve vekalet ücreti yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, tazminat miktarları ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı-karşı davalı erkeğin birlik görevlerini ihmal etmesine, fiziksel şiddet uygulamasına, hakaret etmesine karşılık, davalı-karşı davacı kadının da eşine hakaret ettiği, evlilik birliği içerisinde üzerine düşen sorumluluklarını yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda davacı-karşı davalı erkek ağır kusurludur.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı ve davalı-karşı davacı kadının da boşanmayı talep etmesi karşısında davacı-karşı davalı erkek de boşanma davası açmakta haklıdır.

Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesi ve davacı-karşı davalı erkeğin boşanma davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesinin koşullarının gerçekleştiği nazara alınıp davacı-karşı davalı erkeğin boşanma davasının da kabulüyle (TMK.md. 166/2) boşanmaya hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davacı-karşı davalı erkeğin boşanma davasının reddi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.