Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/4212 K.2015/5543

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle tarafların Türk Medeni Kanununun 166/son maddesi uyarınca boşanmalarına karar verildiği halde, hüküm fıkrasından Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesinin yazılmış olması maddi hataya dayalı olup, bu hatanın mahallinde düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurlu kabul edilmek suretiyle boşanmalarına karar verilmiş ise de, toplanan delillerden; davalı erkek eş tarafından İzmir 7. Aile Mahkemesinde açılan boşanma davasının kadının kusurunun ispat edilememiş olması sebebiyle reddedilerek 11. 7. 2008 tarihinde kesinleştiği, retle sonuçlanan bu davadan sonra tarafların bir araya gelmediği anlaşılmıştır.

Fiili ayrılık döneminde davacı kadından kaynaklanan boşanmayı gerektirecek kusurlu bir davranış da kanıtlanamamıştır. Bu durumda evlilik birliğine ilişkin yükümlülükleri yerine getirmeyen davalı erkek eşin boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyleyken, tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak, davacı kadının maddi tazminat (TMK md.174/1) talebinin reddi doğru görülmemiştir.