Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/4368 K.2015/20947

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Aksine ciddi ve inandırıcı delil ve olaylar bulunmadıkça asıl olan tanıkların gerçeği söylemiş olmalarıdır. (6100 s. HMK.m.255) Akrabalık veya diğer bir yakınlık başlı başına tanık beyanını değerden düşürücü bir sebep sayılamaz.

Davacı kadının annesi tanık ...., davacının önceki boşanma davasından feragatinden sonra davalının davacıya fiziki şiddet uyguladığını beyan etse de mahkemece tanığın kızını koruma içgüdüsü ile hareket ettiği kabul edilerek davalının şiddet eylemi sabit görülmemiş, davacının davası reddedilmiştir. Dosyada davacı tanığının olmamışı olmuş gibi ifade ettiğini kabule yeterli delil ve olgu yoktur.

Davalının, davacının daha önce açtığı boşanma davasından feragat tarihinden sonra ancak inceleme konusu davadan önce davacıya fiziki şiddet uyguladığı tanık beyanı ve 2.10.2012 tarihli adli rapor ile sabittir. O halde, davalının eşine fiziki şiddet uyguladığına ilişkin olaylara çok yakın tanık sözlerine ve adli rapora değer verilerek isteğin kabulü gerekirken, bu yön gözönünde tutulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.