Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/4384 K.2015/5721

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (koca) tarafından; lehine hükmedilen manevi tazminatın miktarı, maddi tazminat talebi ve eşyalara ilişkin talebinin reddi yönünden, davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise; kusur belirlemesi, koca lehine hükmedilen manevi tazminat, velayete ilişkin düzenleme, kendi tazminat isteklerinin reddi ve tedbir nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı (koca)'nın tüm, davalı-karşı davacı (kadın)'ın aşağıdaki bendin kapasamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece "davalı-karşı davacı (kadın) ağır kusurlu" bulunmuş, ve koca lehine manevi tazminata hükmedilmiştir. Oysa davalı-karşı davacı (kadın)'ın sadakat yükümlülüğüne aykırı tutum ve davranışı karşısında, kocanın da eşine fiziki şiddet uyguladığı yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda taraflar aynı oranda kusurlu olup, birini diğerinden baskın kusurlu kabul etmek mümkün bulunmamaktadır. Eşit kusur halinde de tazminata hükmedilemez. Bu bakımdan kocanın manevi tazminat isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde manevi tazminata hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.