KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2015/4511 E., 2015/6388 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Karşılıklı Boşanma-Ziynet Eşyası Alacağı
Karar Metni
381 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına, kısmen onanmasına dair Dairemizin 07.11.2014 gün ve 10265-22007 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.
1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre davacı-davalı kadının tüm karar düzeltme istekleri yersizdir.
2-Davalı-davacı erkeğin karar düzeltme isteğinin incelenmesine gelince;
Dairemizin 07.11.2014 tarihli kısmen onama kısmen bozma ilamında davacı-davalı kadının temyiz taleplerinin her iki boşanma davası, koca lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat ile ziynetlerle ilgili talebinin reddine yönelik olduğu şeklinde sınırlama yapılarak, hükmün tedbir nafakası yönünden bozulmasına, diğer yönlerden ise onanmasına karar verilmiş, taraflar karar düzeltme isteğinde bulunmuşlardır.
Davacı-davalı kadının temyiz dilekçesinde tedbir nafakasına yönelik temyizinin bulunmadığı, anlaşılmaktadır. Bu nedenle tedbir nafakasına yönelik hüküm, temyiz süresinin sonunda kesinleşmiştir.
Ne var ki bu husus gözden kaçırılarak tedbir nafakası yönünden de hükmün incelendiği ve bu yönden bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla davalı-davacı erkeğin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 07.11.2014 gün ve 2014/1026522007 esas ve karar sayılı kısmen onama kısmen bozma ilamının tedbir nafakası yönünden bozulmasına ilişkin bozma kararının kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2015/4511, K. 2015/6388, 2 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama