Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/4714 K.2015/18956

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından reddedilen maddi tazminat, hükmedilen manevi tazminat miktarı ile vekalet ücreti yönünden; davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, hükmedilen manevi tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür.

Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK m. 4, TBK m. 50 ve 52) dikkate alınarak davacı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

3- Davacı kadın tarafından açılan boşanma davası kabul edilmiştir. Davacı, davada kendisini vekille temsil ettirmiştir. Adli yardımdan yararlanmış bulunması davacı lehine vekalet ücreti takdirine engel değildir. Kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına maktu vekalet ücreti takdiri gerekirken, yazılı gerekçe ile “vekalet ücreti takdirine yer olmadığı” yönünde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.