Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/4720 K.2015/18957

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen nafakalar ve kendisinin reddedilen tazminat istekleri yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise erkeğin kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat istekleri ve hükmedilen nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin tüm, davalı-davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, davacı-davalı erkek birkaç kez alkol alarak eşine fiziksel şiddet uygulamış, eşyaları kırarak zarar vermiş, birlik görevlerini yerine getirmemiş, kadının yaptığı yemekleri beğenmeyerek yere dökmüş ve ailesinin kadın hakkında “kız olmadığı” yönünde dedikodu çıkartmasına sessiz kalmış; buna karşılık davalı-davacı kadın ise tespit edilen vajinusmus rahatsızlığının tedavisinden kısmen kaçınmış, eşine ve eşinin kardeşine hakaret etmiş, eşyalara zarar vermiş ve ailesinin davacı-davalı erkeğin “erkekliğinin olmadığı” yönünde dedikodu çıkartmasına sessiz kalmıştır.

Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı erkeğin, davalı-davacı kadına oranla daha ziyade kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Durum böyleyken tarafların boşanmaya neden olan olaylarda eşit derecede kusurlu oldukları yönündeki kusur belirlemesi ve bu hatalı kusur tespiti sonucunda davalı-davacı kadın yararına uygun miktarda maddi ve manevi tazminata(TMK mad. 174/1-2) hükmedilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.