Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/4738 K.2015/18788

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına yol açan olaylarda kusurun tamamen davalı-davacı erkekte olduğu belirlenerek erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulüyle boşanmaya karar verilmiştir. Aksine ciddi ve inandırıcı delil ve olaylar bulunmadıkça asıl olan tanıkların gerçeği söylemiş olmalarıdır (6100 S. HMK.m.255). Akrabalık veya diğer bir yakınlık başlı başına tanık beyanını değerden düşürücü bir sebep sayılamaz.

Dosyada tanıkların olmamışı olmuş gibi ifade ettiklerini kabule yeterli delil ve olgu da yoktur. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, mahkemece de sabit kabul edilip davalı-davacı erkeğe yüklenen kusurlu davranışlara karşı, davacı-davalı kadının da eşine hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre davalı-davacı erkek de dava açmakta haklıdır.

Öyleyse davalı-davacı erkeğin davasının da kabulü ile boşanmaya karar verilecek yerde davasının reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.