Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/4811 K.2015/19217

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından, tazminatlar ve ziynet alacağı taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın, ziynet eşyalarının ve takı paralarının aynen iadesini, aynen iadesinin mümkün olmaması halinde ise bedelini talep etmiştir. Davalı erkek ziynetlerin ve takı paralarının davacı kadında olup, evden ayrılırken kadın tarafından götürüldüğünü savunmuştur.

Aksine ciddi ve inandırıcı delil ve olaylar bulunmadıkça asıl olan tanıkların gerçeği söylemiş olmalarıdır (HMK.md.255). Davacı kadın tanığı “davalının, davacı kadını, babasının müşterek haneden götürmesi halinde bütün altınları ve almış olduğu paraları vereceğini” söylediğini beyan etmiştir. Gerçekleşen bu durum karşısında dava konusu ziynetler ve takı parasına yönelik davanın kabulü gerekirken, yazılı şekilde reddi doğru görülmemiştir.