Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/4819 K.2015/19221

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalı erkeğin 11.04.2012 tarihinde eşine ihtar göndererek kadından kaynaklanan kusurları affettiği, en azından hoşgörü ile karşıladığı; bu nedenle kadından kaynaklanan kusurlu bir davranışın kanıtlanamadığı, boşanmaya neden olan olaylarda eşine fiziksel şiddet uygulayan ve kadının ailesinin arayıp “kızınızı gelip götürün, elimden bir kaza çıkacak” diyen davalı erkeğin tamamen kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle iken; tarafların eşit kusurlu kabul edilip bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak, davacı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK.Md.l74/l-2) taleplerinin reddi doğru görülmemiştir.