KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2015/4844 E., 2015/18786 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ekim 2015
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Karşılıklı Boşanma
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı erkek tarafından kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Dava Hukuk Muhakemeleri Kanunu yürürlüğe girdikten sonra 18.01.2013 tarihinde açılmış, davacı-davalı dava ve cevap dileklerinde yoksulluk nafakası istememişken 17.10.2014 tarihli dilekçe ile tahkikat aşamasında 9000 TL yoksulluk nafakası talebinde bulunmuştur.
Hukuk Muhakemeleri kanununun 141. maddesinde "Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir.
Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır." hükmü bulunmaktadır. Davacı davalı kadın, tahkikat aşamasında 9000 TL yoksulluk nafakası talep etmiş, davalı davacı erkek ise bu taleple ilgili olarak açık bir muvafakatte bulunmamıştır.
Durum böyleyken, davacı davalı kadının yoksulluk nafakası isteği ile ilgili olarak "karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde bu isteğin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2015/4844, K. 2015/18786, 20 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama