Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/485 K.2015/13913

Taraflar arasındaki "boşanma" ve birleşen "nafaka" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı kadın tarafından, davacı-davalı erkeğin boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, nafaka miktarları ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece tarafların eşit kusurlu olduğu kabul edilerek kocanın boşanma davasının kabulü ile boşanmalarına karar verilmiştir.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalı-davacı kadının dedikodu yapıp mahalle sakinlerinim tepkisini çekerek eşini ve eşinin ailesini zor durumda bıraktığı, eşinin ailesini istemediği ve gelen misafirlere nezaketsiz davrandığı sabit ise de, davacı-davalı erkeğin de eşine sürekli fiziksel şiddet uyguladığı, hakaret ettiği, ilgisiz davrandığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre; davacı-davalı erkek, boşanmada diğer tarafa göre daha fazla kusurludur.

Bu durumda tarafların eşit kusurlu kabul edilmeleri ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-davacı kadının maddi-manevi tazminat (TMK md. 174/1-2) istemlerinin reddi doğru olmamıştır.

Mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları,kusurları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 TBK. md. 50, 51. 52, 58) dikkate alınarak davalı-davacı kadın yararına uygun miktarda maddi-manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken bu yönün dikkate alınmaması doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.