Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/5004 K.2015/18820

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma” davalarının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından (katılma yoluyla); nafakalar ve tazminatların miktarları ile şahsi ilişki yönünden, davalı-davacı erkek tarafından ise her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere vc özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davacı-davalı kadının bir avukatlık bürosunda çalıştığı, düzenli ve sürekli gelirinin olduğu, davalı-davacı erkeğin ise sağlık memuru olarak görev yaptığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Türk Medeni Kanununun 175. maddesi şartları oluşmamıştır. Davacı- karşı davalı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken, yazılı olduğu şekilde kabulü doğru görülmemiştir.