Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/5042 K.2015/15456

Taraflar arasındaki"boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (...) tarafından, kusur belirlemesi ve kendi tazminat isteklerinin reddi yönünden; davalı-karşı davacı (...) tarafından ise, asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi ve kendi tazminat isteklerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacının temyiz itirazları yersizdir. 2-Davacı- karşı davalının temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, "taraflar eşit kusurlu" kabul edilmişler, buna bağlı olarak davacı-karşı davalının maddi ve manevi tazminat talepleri reddedilmiştir.

Oysa yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalı-karşı davacının birden çok kez ve kişiyle güven sarsıcı tutum ve davranışlarda bulunduğu, evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmekten kaçındığı, eşini sürekli olarak aşağıladığı, tehdit ettiği, eşine soğuk davrandığı, hakaret ettiği; davacı- karşı davalının da evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmekten kaçındığı, eşini tehdit ettiği ve ona hakaret ettiği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu olaylara göre, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalı-karşı davacının daha ziyade kusurlu olduğu kabul edilmelidir. Hal böyleyken davacı-karşı davalının eşiyle aynı oranda kusurlu görülmesi ve buna bağlı olarak maddi ve manevi tazminat talebinin reddedilmesi doğru olmamıştır.