Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/5247 K.2015/20368

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, davalı-davacı kadının reddedilen tazminatlar ile müşterek çocuk yararına hükmedilen nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden davalı-davacı kadının eşinin ailesine soğuk davranması ve kendi ailesinin evliliğe müdahalesine sessiz kalmasına karşılık davacı-davalı erkeğin sürekli olarak evliliği sonlandırmak istediğini söylediği, eşine ve kayın validesine hakarette bulunduğu, eşini darp ettiği, son tartışmada iki hafta önce doğum yapmış olan eşini ve çocuğunu gece yarısı ailesinin evinin bulunduğu sokağa bıraktığı anlaşılmaktadır.

Tarafların tespit edilen kusurlu eylemlerine göre davacı-davalı erkek evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda kadına oranla daha ağır kusurludur. Hal böyle iken davalı-davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi (TMK.mad.174/1-2) gerekirken, tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulüyle tazminat isteklerinin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.