Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/525 K.2015/13842

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından, temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Davalı erkek vekilinin 10.12.2014 tarihli dilekçesiyle boşanma ve nafakalara ilişkin temyiz taleplerinden feragat ettiği anlaşıldığından, boşanma ve nafakalara ilişkin temyiz talebinin feragat nedeniyle reddine,

2-Türk Medeni Kanunu'nun 166/1-2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanunu'nun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan uzak izahlardan ibarettir.

Davacı kadın tanıklarının anlatımları davacı kadından duyuma dayalı olup bu tanık beyanlarına itibar edilemez. Ayrıca davacı kadın, dava dilekçesinde davalı erkeğin sadakatsizliğine dayanmamıştır. Dava dilekçesinde dayanılmayan vakalara da dayanılamaz. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

3-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince; Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı erkeğe isnat edilebilecek bir kusur bulunmadığı halde davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.