Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/5261 K.2015/22039

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 23.11.2015 günü duruşmalı temyiz eden davalı-davacı U.. F.. vekili Av. E.. D.. geldi. Karşı taraf davacı-davalı A.. F.. ve vekilleri gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece tefhim edilen kısa kararda “davacı A.. F.. tarafından davalı U.. F.. aleyhine açılan boşanma davasının kabulü ile tarafların Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi gereğince boşanmalarına karar verilmiş, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise davacı-karşı davalı A..

F.. tarafından davalı-karşı davacı U.V. aleyhine açılan dava ve karşı boşanma davasının kabulü ile tarafların Türk Medeni Kanununun 166/1. ve 2. maddeleri gereğince boşanmalarına karar verilerek tefhim edilen kısa kararda yer almayan erkeğin karşı boşanma davası hakkında da karar verilmiştir. Hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur (HMK.m.294/3). Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan haklatın, sııa numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur (HMK.m.297/2). Buna göre erkeğin karşı davasını göstermeyen bir hüküm, usulüne uygun olarak tefhim edilmiş sayılamaz.

Başka bir ifade ile, son oturumda usulüne uygun olarak tefhim edilmiş ve hukuki varlık kazanmış bir hüküm mevcut değildir. Bu bakımdan Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. ve 297/2. maddelerinde ve 10.04.1992 günlü 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararında gösterildiği şekilde yeniden karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.