Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/5467 K.2015/20784

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından, tazminatların ve nafakaların miktarı yönünden, davalı erkek tarafından ise, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hükmü temyiz eden davacı, kanun yoluna başvuru dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Dosya münderecatına ve tespit edilmiş olan ekonomik ve sosyal durumuna göre, temyiz harçlarını ödeme gücünden yoksun olduğu ve talebinin açıkça dayanaktan yoksun bulunmadığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne, temyiz harçlarından geçici olarak muafiyetle sınırlı olmak üzere davacının adli yardımdan yararlandırılmasına ve temyiz itirazlarının incelenmesine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md. 174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.