KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2015/5679 E., 2015/21272 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Kasım 2015
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
.... Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı kadın tarafından; kusur belirlemesi, tazminat isteklerinin reddi ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Mahkemece, "davalının davacıya hakaret ettiği, davacının aile ve arkadaş çevresinden kimselerin evlerine gelmelerini istemediği, taraflar arasında bu sebeplerden dolayı kavgaların olduğu, davalının bu davranışlarının taraflar arasındaki evlilik birliğini temelinden sarstığı, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalının kusurunun daha fazla olduğu" gerekçesiyle tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.
Toplanan delillerden davalı kadının belediyede ebru sanatı usta öğreticisi olarak çalıştığı ve 800 TL gelir elde ettiği de anlaşılmaktadır. Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK md. 175).
Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere boşanmaya yol açan olaylarda davalı kadın ağır kusurlu olduğu gibi, çalışmakta, asgari yaşam gereksinimlerini karşılamaya yeterli, düzenli ve sürekli gelir elde etmektedir. Bu durumda açıklanan nedenle davalı kadının yoksulluk nafakasına yönelik isteğinin reddi gerekirken, yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek davalı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi usul ve kanuna aykırıdır.
Ancak bu husus temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış yanlışlığa işaret edinilmekle yetinilmiştir.
2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince; Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
....
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2015/5679, K. 2015/21272, 12 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama