Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/5828 K.2015/20540

....

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat talebi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve tedbir nafakası yönünden; davalı kadın tarafından ise tazminatlar ve tedbir nafakasının miktarı ile yoksulluk nafakasının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının tüm, davacı erkeğin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece davacı erkek tam kusurlu kabul edilerek davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delilerden; davacı erkeğin alkol aldığı zamanlarda eşine küfür etmesine karşılık davalı kadının kendi ailesi ile birlikte eşine şiddet uyguladığı, tehdit ettiği, " godoş pezevenk" diye ağır hakaretler ettiği "sen beceremezsin, nasıl bir adamsın" diye aşağıladığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davalı kadının boşanmaya neden olan olaylarda erkeğe göre daha fazla kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle iken erkeğin tam kusurlu kabul edilmesi ve kadın lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmektedir.

3- Boşanmaya neden olan olaylarda davalı kadının, yukarıda açıklanan sebeple ağır kusurlu olduğu anlaşıldığına göre, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan davacı erkek yararına Türk Medeni Kanununun 174. maddesinin (2.) fıkrası gereğince uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, bu isteğin reddi doğru bulunmamıştır.

....