Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/5834 K.2015/19881

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından tazminatlar ve yoksulluk nafakasının miktarı yönünden; davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve manevi tazminat talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadının ekonomik sosyal durumuna ilişkin zabıta araştırmasında çalışmadığı ve ev hanımı olduğu bildirilmişse de; tanıklardan ... 09.12.2014 tarihli duruşmada davacı kadının ... Hastanesi'nde temizlik görevlisi olarak çalıştığını,... da yaklaşık 2 yıldır hastanede hasta bakıcı olarak çalıştığını beyan etmişlerdir. Zabıta araştırması ile tanık beyanları arasında, davacı kadının ekonomik ve sosyal durumuyla ilgili çelişki ortaya çıkmıştır. O halde davacı kadının boşanma yüzünden yoksulluğa düşüp düşmeyeceğinin belirlenmesi, gerçekleşecek sonuca göre davacı kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesi gerekirken; bu konuda eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

3- Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Mahkemece de kabul edilen ve davalıdan kaynaklanan evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylar davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde

değildir. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesindeki koşullar davacı (kadın) yönünden gerçekleşmemiştir. O halde, davacı (kadın)'ın manevi tazminat talebinin reddine karar verilecek yerde kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.