Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/5936 K.2015/5989

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı kadın tarafından, davacı-davalı erkeğin kabul edilen boşanma davası, kendi davasında nakafakaların miktarı ile reddedilen manevi tazminat isteği yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadın tarafından açılan boşanma davasının reddine dair mahkemece verilen ilk karar, Dairemizin 25.06.2014 tarih, 2014/4109 esas ve 2014/14451 karar sayılı ilamı ile bozulmuş, bu bozma ilamı ile tarafların kusurları belirlenmiş ve mahkemece uyulması sonucu kesinleşen bozma ilamı ile belirlenen kusurlara göre, boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı erkeğin, davalı-davacı kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Durum böyleyken, mahkemece tarafların eşit kusurlu olarak kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-davacı kadının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.