Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/6015 K.2015/19962

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından (katılma yoluyla) birleşen boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, velayet, kadın yararına hükmolunan nafakalar ve tazminatlar ile vekalet ücreti yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise erkeğin davasının kabulü, yararına hükmolunan tazminatlar ve nafakaların miktarları ve ziynet davasının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin kadının ziynet eşyasının reddinden doğan vekalet ücretine ilişkin itirazı dışında kalan temyiz itirazları, davalı- davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK.md.6). Davalı-davacı kadın, talep ettiği ziynet eşyalarının davacı-davalı erkek tarafından bozdurularak harcandığını ileri sürmüş, davacı-davalı erkek ise. ziynetleri almadığını ve eşinde olduğunu savunmuştur.

Somut olayda kadın, dava konusu ziynet eşyasının, eşi tarafından elinden alınıp satıldığını ve bunların iade edilmediğini sunduğu delillerle ispat edememiştir. Davalı-davacı kadın delil listesinde yemin deliline de dayanmıştır.

İspat yükü kendisine düşen ve davasını diğer delillerle kanıtlayamayan davalı-davacı kadına ziynet eşyalarına ilişkin talebi konusunda diğer tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılıp, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 225 ve devamı maddelerindeki yeminle ilgili usul işlemleri yerine getirilip, gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle ziynet alacağı talebinin reddine karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.