KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2015/610 E., 2015/15021 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Eylül 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Dava türü
- Aile Konutu Şerhi Konulması-Tedbir Nafakası
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 07.09.2015 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Davacı tarafından Türk Medeni Kanununun 197. maddesine dayalı olarak açılan tedbir nafakası davasının mahkemece derdestlik nedeni ile reddine karar verilmiştir. Davacı kadın, 17.04.2012 tarihinde davalı erkek tarafından açılan boşanma davasında davalı konumundadır. Davacı kadının iş bu dava ile boşanma davasındaki sıfatları aynı değildir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 114/1-(ı) maddesi koşulları gerçekleşmemiştir. O halde davacı kadının tedbir nafakası talebi yönünden de işin esasının incelenmesi gerekirken, yazılı şekilde derdestlik nedeniyle reddi doğru görülmemiştir.
2-Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde, hakim, davanın açıldığı tarihdeki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder (HMK.md.331/1). Davacı, tedbir nafakası talebi yanında davalı erkek adına tapuda kayıtlı olan ve aile konutu niteliğindeki taşınmazın tapu kaydına aile konutu şerhi konulmasını da talep etmiştir. 21.04.2014 tarihinde tarafların boşanmalarına dair karar kesinleşmiş ve aile konutu şerhine ilişkin talebin konusu kalmamıştır. Ne var ki mahkeme davacıyı dava tarihinde, aile konutu şerhine ilişkin talebi konusunda haklı bulduğuna göre yargılama giderlerinin tümünün davacı üzerinde bırakılması ve davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2015/610, K. 2015/15021, 7 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama