Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/6117 K.2015/20098

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Kanunda gösterilen hükümler saklı kalmak üzere, tanıklık için çağrılan herkes gelmek zorundadır. Usulüne uygun olarak çağrıldığı hâlde mazeret bildirmeksizin gelmeyen tanık zorla getirtilir (HMK.md.245). Mahkemece davalı tanığı M..

A..'un tarafları tanımadığına ilişkin olarak verdiği dilekçe, tebligatlara ve ihzar akıbetlerine cevap verilmemesi dikkate alınarak dinlenilmesinden vazgeçilmesine karar verilmiştir.Yapılan soruşturmadan, bu tanığa duruşma gününün Yavuzselim Mahallesi Ferhatpaşa Deresi Mevkii No:35 (Esenler Metro yanı) Esenler/İstanbul adresinde bizzat tebliğ edildiği, tanığın davet edildiği duruşmaya gelmemesi üzerine tanığın zorla getirilmesi amacıyla yazılan zorla getirme emrinin ise tanığın işyeri olan ''Esenler metrosunun'' arandığı ve burada çalışmadığının bildirildiği gerekçesiyle bila ikmal iade edildiği anlaşılmaktadır.

Görüldüğü üzere tanığa duruşma gününün tebliğ edildiği adres ile kolluğun zorla getirme emrinde bildirilen adres farklılık göstermektedir. Bu sebeple tanık hakkında düzenlenen zorla getirme emrinin usulünce infaz edildiğinden söz edilemez. Tanığın tarafları tanımadığına ilişkin dilekçe sunması da dinlenilmesinden vazgeçilmesini gerektirmez.

Açıklanan sebeplerle davalı kadının, tanığı M.n dinlenmesinden açıkça bir vazgeçmesi olmadığı halde; bu tanığın Hukuk Muhakemeleri Kanununun 240. ve devamı maddeleri uyarınca dinlenmesi için gerekli yargılama işlemleri yapılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup; bozmayı gerektirmiştir ( HMK.md. 27).