Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/6260 K.2015/23397

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen nafakalar ve tazminatlar yönünden; temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 07.12.2015 günü temyiz eden davacı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davalı ... ve vekilleri gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece davacı erkeğin boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusurlu bulunduğu kabul edilerek, tarafların boşanmalarına ve davalı kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesine karar verilmiştir. Toplanan delilerden davalı kadın tarafından; ...

Asliye Hukuk (aile mahkemesi sıfatıyla) ) mahkemesinde 30.9.2011 tarihinde boşanma davası açıldığı, davalı erkeğin kusurunun kanıtlanamadığı gibi, davayı açan kadının geçimsizliğe tamamen kendi kusurlu davranışları ile neden olduğu belirlenerek , davasının reddine karar verildiği , Yargıtay denetiminden de geçerek kesinleştiği ve tarafların daha sonra bir araya gelmedikleri anlaşılmaktadır.

Davalı kadın tarafından eldeki temyize konu davada dinletilen bir kısım tanıkların beyanları kadın tarafından açılan ve ret edilen davadan önceki hadiselerdir. Bu iddialar önceki davada da ileri sürülmüş , değerlendirilmiş ve sabit görülmediğinden kadın tarafından açılan davanın reddine karar verilmiştir. Kadın tarafından açılan davadan sonra davacı erkeğe kusur olarak yüklenebilecek tek davranışının sadakatsizlik olduğu anlaşılmaktadır.

Davalı kadının mahkemece belirlenen kusurlu davranışları karşısında , davacı erkeğin de sadakatsiz davranışlar sergilediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca; tarafların boşanmaya neden olan olaylarda eşit oranda kusurlu bulunduklarının kabulü gerekir. Eşit kusurlu eş yararına tazminata hükmedilemez. Açıklanan nedenlerle davalı kadın yararına maddi ve manevi tazminata (TMK.md.174/1-2) hükmedilmesi doğru bulunmamış hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.