Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/6264 K.2015/20453

....

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından, her iki dava yönünden; davacı-karşı davalı kadın tarafından ise, katılma yolu ile tazminatların miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-karşı davalı kadının az da olsa kusurlu olduğu kabul edilmiş ise de; davalı-karşı davacı erkeğin tanık beyanlarının soyut kaldığı, ayrıca davalı-karşı davacı erkek tarafından birden çok barışma girişiminde bulunulduğu dikkate alındığında, davacı-karşı davalı kadına kusur izafe edilse dahi, bu kusurların affedildiği, en azınan hoşgörü ile karşılandığı anlaşılmış olup, davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden, davacı-karşı davalı kadının adına çok sayıda hisseli taşınmaz ve işyeri bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacı-karşı davalı kadının sahip olduğu taşınmazların değeri, getirisi, işyerinin kadın tarafından kullanılıp kullanılmadığı ve elde edilen gelirin onu yoksulluktan kurtarıp kurtarmayacağı belirlenmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.