Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/6447 K.2015/21702

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı erkek tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi ve manevi tazminat talebinin reddi yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi , tazminat taleplerinin reddi ve iştirak nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiştir. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden: davacı-karşı davalı erkeğin, davalı-karşı davacı kadına birden fazla şiddet uyguladığı, hakaret ve küfür ettiği, davalı-karşı davacı kadının da gereksiz kıskançlıklar yaptığı bu sebeple tartışma çıkardığı ve davacı-karşı davalı erkeğe hakaret ettiği anlaşılmaktadır.

Evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda her iki taraf da kusurlu olmakla birlikle, davalı-karşı davacı kadına göre, davacı-karşı davalı erkek daha ağır kusurludur. Gerçekleşen bu durum karşısında az kusurlu davalı-karşı davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminata (TMK.m. 174/1-2) hükmedilmesi gerekirken, hatalı kusur tespiti ile buna bağlı olarak davalı-karşı davacı kadının tazminat taleplerinin reddi doğru görülmemiştir.