Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/6545 K.2015/21703

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle müşterek çocuklar yararına takdir edilen nafakaların dava tarihinden kararın kesinleşmesine kadar tedbir, kararın kesinleşmesinden itibaren iştirak nafakası olduğunun anlaşılmasına göre davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece davalı-karşı davacı kadının da kusuru bulunduğu ve çelişkili beyanla önce boşanmayı kabul edip daha sonra vazgeçtiği gerekçeleriyle davalı-karşı davacı kadının tazminat talepleri reddedilmişse de davacı-karşı davalı erkeğin güven sarsıcı davranışları olduğu, eve geç geldiği ve birlik görevlerini yerine getirmediği, davalı-karşı davacı kadının da aşırı kıskançlık gösterip eşini kontrol altına almaya çalıştığı anlaşılmaktadır.

Evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte, davalı-karşı davacı kadına göre davacı-karşı davalı erkek daha ağır kusurludur. Gerçekleşen bu durum karşısında az kusurlu davalı-karşı davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminata (TMK.md.174/1-2) luikmedilmesi gerekirken, hatalı kusur tespiti ile buna bağlı olarak davalı karşı davacı kadının tazminat taleplerinin reddi doğru görülmemiştir.