Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/6581 K.2015/20643

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı- karşı davalı erkek, Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayalı fiili ayrılık nedenine dayalı boşanma davası açmıştır. Davalı-karşı davacı kadının, 10.04.2008 tarihinde açtığı boşanma davası reddedilerek 16.01.2009 tarihinde kesinleşmiştir. Fiili ayrılık döneminde davalı erkeğe yüklenecek bir kusurun varlığı da ispat edilememiştir. İlk boşanma davasını açarak geçimsizlik yaratan ve birlikte yaşamaktan kaçınan davacı kadın tamamen kusurludur. Mahkemece davalı-karşı davacı erkeğin kusurlu olduğunun kabulü ile bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi koşulları oluşmadığı halde davalı-karşı davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminata karar verilmesi doğru olmamıştır.