Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/6694 K.2015/20763

....

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; nafakalar, lehine hükmolunan tazminatların miktarı, iştirak nafakalarının miktarı ve vekalet ücreti yönünden, davalı erkek tarafından ise; kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, boşanmanın fer'isi olan maddi ve manevi tazminatların kabul edilen kısmı yönünden vekalet ücreti takdir edilmeyeceğinin tabii bulunmasına göre, davalı erkeğin tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK md. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (re'sen) almak zorundadır (TMK md.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davacı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

3-Davacı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK.md.174/1-2) taleplerine faiz uygulanması isteği de olup, bu istekle ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi de usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.