Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/6785 K.2015/21117

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK md. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (re'sen) almak zorundadır (TMK md.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davacı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

2-Toplanan delillerden tarafların emekli oldukları, davalı erkeğin ayrıca kahvehane işlettiği, kira geliri ile üç katlı evinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre davacı kadının emekli aylığı yoksulluktan kurtaracak düzeyde değildir.Toplanan delillere göre Türk Medeni Kanununun 175. madde koşulları davacı kadın lehine gerçekleşmiştir. Davacı kadın yararına uygun miktar yoksulluk nafakası takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.