Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/6911 K.2015/21088

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı kadın tarafından, erkeğin kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiştir. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden mahkemece davacı-karşı davalı kadına kusur olarak yüklenen eşinden habersiz eski erkek arkadaşıyla buluşması ve kendisine sarkıntılık yapıldığını çevreye anlatması şeklindeki hususlara davalı-davacı erkeğin vakıa olarak dayanmadığı, bu nedenle bu vakıların kadına kusur olarak yüklenemeyeceği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında davalı-davacı erkeğin boşanmaya sebep olan olaylarda daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Davacı-karşı davalı kadının da kusuru gerçekleştiğine göre erkeğin boşanma davasına karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, kadının, erkeğin boşanma davasına yönelik temyiz itirazlarının açıklanan sebeple reddi gerekmiş, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Yukarıdaki bentte açıklanan sebeple boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı erkek daha ağır kusurlu olduğuna göre, boşanma yüzünden mevcut beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan davacı-davalı kadın yararına, tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumları ile kusur dereceleri dikkate alınarak uygun miktarda maddi (TMK md. 174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekirken davacı-davalı kadının bu isteklerinin reddi doğru olmamıştır.