Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/7085 K.2015/21890

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, "davalının içinde yaşadığı sosyal ortam değerlendirildiğinde, sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğine ilişkin olarak çelişkiden uzak, somut ve inandırıcı olmadıkları" gerekçesiyle davacı erkeğin tanıklarının beyanlarına itibar edilmemiştir. Oysa, aksine ciddi ve inandırıcı deliller bulunmadıkça tanıkların gerçeği söylemiş olmaları asıldır. (HMK 255) Akrabalık veya diğer bir yakınlık başlıbaşına tanık beyanını değerden düşürücü bir sebep olarak görülemez.

Dosyada tanıkların olmamışı olmuş gibi ifade ettiklerine dair delil ve olgu yoktur. Dinlenen tanık beyanlarından, davalı kadının güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı erkek dava açmakta haklıdır.

Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre boşanma kararı verilmesi gerekirken yetersiz ve yasal olmayan gerekçeyle davanın reddi uygun görülmemiştir.