Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/737 K.2015/15565

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, davalı asli kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalının sık sık evi terk edip, eşine hakaret etmesine karşılık davacının da, sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği ve ailesine karşı ilgisiz olduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya sebep olan olaylarda her iki tarafta kusurlu olmakla birlikte; davacı, eşine göre daha fazla kusurludur.

Davalı, az kusurlu ise de, mevcut olaylara göre evlilik birliğinin devamı eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olduğu da kuşkusuzdur. Az kusurlu olan davalı (kadın)'ın davaya itirazı hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, evlilik birliğinin devamında davalı bakımından korunmaya değer bir yararın kalmadığı, Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi şartlarının davada gerçekleştiği görülmektedir.

Bu bakımdan davalının boşanma davasının reddi gerektiği yönündeki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, sonucu bakımından doğru olan boşanma kararının gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanması uygun bulunmuştur. (HUMK. md. 438/9),