Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/7607 K.2015/24019

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından her iki boşanma davası ile feriler yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 15.12.2015 günü teblgata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların daha önce karşılıklı olarak açmış oldukları boşanma davasından 28.04.2014 tarihinde feragat etmeleri nedeniyle bu tarihe kadar gerçekleşmiş olan kusurlu eylemleri affetmiş sayılacaklarından, aynı eylemlere dayalı olarak tekrar boşanma talebinde bulunmaları mümkün değildir.

Feragat tarihinden sonra birkaç hafta beraber yaşayan eşlerden davacı-davalı erkeğin müşterek konuttan ayrılıp yurt dışına çıkması üzerine davalı-davacı kadının iki ay kadar eşinin dönmesini bekleyip, sonrasında da çocuklarının yanına sığındığı sabittir. Davacı-davalı erkek tarafın tanıkları ve özellikle tanık İsmail'in anlatımları soyut beyan olduğundan boşanmaya esas alınamaz.

Gerçekleşen bu durum karşısında mahkemece; davacı-davalı erkeğin davasının reddi ile davalı-davacı kadının boşanma davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.