Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/7738 K.2015/22295

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından kusur belirlemesi ve aleyhine hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece boşanmaya sebep olan olaylarda kadının ağır kusurlu olduğu kabul edilerek Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi uyarınca boşanma davasının kabulüne, davalı-karşı davacı erkeğin ise kadının güven sarsıcı davranış ve diğer kusurlarını affettiği en azından hoşgörüyle karşıldığı gerekçesiyle karşı davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı-davalı kadın tarafından kusur belirlemesi ve erkek yararına hükmolunan tazminatlar yönünden temyiz edilmiştir.

Davalı-karşı davacı erkeğin kadından kaynaklanan kusurlu davranışları affettiği kabul edildiğine ve bu husus kesinleştiğine göre kadına kusur olarak yüklenemez. Davacı-karşı davalı kadının bundan başka boşanmayı gerektirir bir kusurlu davranışı da tespit edilmemiştir. Bu durumda davacı-karşı davalı kadının kusurundan söz edilemez. Buna göre davalı-karşı davacı erkeğin tazminat taleplerinin (TMK. md.174/1-2) kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.