Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/7927 K.2015/22100

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar, tazminat taleplerinin reddi ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kadının emekli olduğu, düzenli ve sürekli gelirinin bulunduğu, boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceği toplanan delillerden anlaşılmıştır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları oluşmamıştır. Davacı-davalı kadının yoksulluk nafakası isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde yoksulluk nafakası takdiri doğru görülmemiştir.

3-Davalı-davacı erkeğin maddi tazminat talebi, eşinin davranışlarından dolayı kaybettiği işler nedeniyle uğradığı maddi zararlara ilişkin olup, Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamındaki boşanmanın fer'i niteliğindeki maddi tazminat talebi değildir. Bu talep ayrıca nispi harca tabidir. Mahkemece, davalı-davacı erkeğe, karşı dava dilekçesinde yer alan bu istekleri ile ilgili olarak nispi harcın tamamlanması için süre verilmesi (Harçlar Kanunu m. 30-32) ve harç eksikliği tamamlandıktan sonra, görev hususu da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.