Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/8059 K.2015/23803

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; tarafların gerçekleşen ve mahkemece de kabul edilen kusurlu davranışlarına göre davacı erkeğin, daha fazla kusurlu olduğunun ve evliliğin devamında taraflar bakımından korunmaya değer yarar kalmadığı, davada Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşullarının gerçekleştiğinin kabulü gerekir. Hal böyle iken, verilen boşanma kararı sonucu itibarıyla doğru olduğundan, davalı kadının bu yöne ilişkin temyiz itirazının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün kusura ilişkin gerekçesi değiştirilmek sureti ile onanmasına karar verilmesi gerekmiş (HUMK.mad.438/son) ve aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Yukarıda birinci bentte açıklandığı gibi, evlilik birliğinin sarsılmasında ve boşanmaya neden olan olaylarda davacı erkek, kadına nazaran daha ağır kusurlu bulunduğundan, Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi, mevcut veya beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelenen ve yine Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi uyarınca kişilik hakları saldırıya uğrayan davalı kadın yararına maddi ve manevi tazminat verilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak bu taleplerin reddi doğru olmamıştır.

3-Dosya kapsamından davalı kadın adına kayıtlı taşınmazların bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece davalı kadın adına kayıtlı taşınmazların değeri, gelir getirip getirmediği, getiriyor ise, kadını yoksulluktan kurtarıp kurtarmayacağı araştırılmadan yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru görülmemiştir.