Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/8069 K.2015/24585

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek ile davalılardan A.. D.. tarafından, aleyhine hükmedilen manevi tazminat yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 21.12.2015 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, eşine karşı açtığı boşanma davasında, eşi ile ilişkisi olduğunu ileri sürdüğü A.. D..'u da davalı göstererek, 50.000 TL. manevi tazminata hükmedilmesini talep etmiş, mahkemece talebin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Talep, Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesinde yer alan boşanmanın fer’i niteliğinde olmayıp, haksız fiile dayanmaktadır. Görev, kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması da zorunludur. İsteğin aile mahkemesinin görev alanında bulunmadığı, genel hükümlere tabi olduğu anlaşılmakla; davalı A.. D..'a yönelik manevi tazminat isteminin boşanma davasından tefrik edilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.