Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/8160 K.2015/22652

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı kadın tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının, kendi boşanma davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir. 2-Davalı-davacı kadının, davacı-davalı erkeğin boşanma davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece, davalı-davacı kadının sadakate aykırı davranışları bulunduğu kabul edilerek davacı-davalı erkeğin boşanma davasının kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, kadının belirlenen kusurlu davranışlarından sonra tarafların barışarak bir süre daha evlilik birliğini devam ettirdikleri anlaşılmaktadır.

O halde, davacı-davalı erkeğin, davalı- davacı kadının bu kusurlu davranışını affettiği, en azından hoşgörüyle karşıladığının kabulü gerekir. Affedilen ya da hoşgörüyle karşılanan davranışlar boşanma davasında diğer tarafa kusur olarak yüklenemez ve buna dayanılarak boşanma kararı verilmez. Davalı-davacı kadının başkaca kusurlu bir davranışı da kanıtlanamamıştır.

Durum böyleyken davacı-davalı erkeğin boşanma davasının da reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.