Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/8332 K.2015/22500

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kusur belirlemesi ve reddedilen tazminatlar yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise erkeğin kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, reddedilen nafaka ve tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının tüm temyiz itirazları yersizdir.

2- Davacı karşı davalı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden mahkemenin de kabulünde olduğu üzere; erkek eşin annesinin etkisinde kalarak evliliğe müdahalesine izin verdiği, kadın eşin ise davacı-karşı davalı erkek ve annesine "gerizekalı, manyak, salak, domuz" gibi sözlerle hakaret ettiği, gerçekleşen bu durum karşısında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda davalı-karşı davacı kadının ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda davacı-karşı davalı erkek lehine Türk Medeni Kanununun 174/1-2 maddesi gereğince maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken tarafların eşit kusurlu kabulü ve bu yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddi doğru görülmemiştir.