KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2015/8523 E., 2015/22822 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Aralık 2015
- Mahkemesi
- İstanbul Anadolu 2. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 31/10/2014
- Numarası
- 2013/957-2014/955
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından reddedilen manevi tazminat talebi, vekalet ücreti ve 5395 sayılı yasa uyarınca sağlık tedbirine hükmolunmaması yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2- Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere davacı-karşı davalı erkeğin eşine “Seni istemiyorum, evlendim artık" şeklinde güven sarsıcı sözler söylediği sabittir. Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür.
Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davalı-karşı davacı kadının ağır yada eşit kusurlu olmadığı, bu olayların onun kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK.m.4, TBK.
50,51,52,58) dikkate alınarak davalı-karşı davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.
3-Davalı-karşı davacı kadının boşanma davası kabul edilip, davacı-karşı davalı erkeğin boşanma davası reddedildiği halde, kendisini vekille temsil ettiren davalı-karşı davacı kadın yararına karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca iki ayrı maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken tek vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2015/8523, K. 2015/22822, 1 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama