KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2015/8596 E., 2015/22525 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Kasım 2015
- Mahkemesi
- İstanbul Anadolu 19. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 19/11/2014
- Numarası
- 2013/237-2014/664
Karar Metni
362 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı erkek tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Davacı-davalı kadının emekli olduğu, aynı zamanda gayrimenkul danışmanlığı yaptığı, sürekli ve düzenli gelirinin bulunduğu, boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceği toplanan delillerden anlaşılmıştır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları oluşmamıştır. Davacı-davalı kadının yoksulluk nafakası isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde yoksulluk nafakası takdiri doğru görülmemiştir.
3-Davacı-davalı kadın eşin maddi tazminat talebi, işten ayrıldığında aldığı 55.000 TL tazminat ile 5.000 TL araç parasına ilişkin olup boşanmanın eki niteliğinde olan Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesinden kaynaklanan maddi tazminat niteliğinde değildir. Dava dilekçesinden alınan başvurma harcı dava dilekçesi içindeki tüm istekleri kapsar. O halde davacı- karşı davalıya maddi tazminat talebi ile ilgili olarak eksik peşin nispi harcı tamamlaması için imkan ve süre tanınması (Harçlar Kanunu m. 30-32) harcın tamamlanması halinde deliller değerlendirilip, sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, eksik harçla yazılı şekilde davacı-davalı kadın lehine Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında maddi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
4-Davalı-davacı erkeğin maddi tazminat talebi eşinin kendisi adına olan ek karttan yaptığını iddia ettiği 30.000 TL'ye ilişkin olup, boşanmanın eki niteliğinde olan Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesinden kaynaklanan maddi tazminat niteliğinde değildir. Dava dilekçesinden alınan başvurma harcı dava dilekçesi içindeki tüm istekleri kapsar. O halde davalı-karşı davacıya maddi tazminat talebi ile ilgili olarak eksik peşin nispi harcı tamamlaması için imkan ve süre tanınması (Harçlar Kanunu m. 30-32) harcın tamamlanması halinde deliller değerlendirilip, sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, davalı-davacı erkeğin bu talebi hakkında olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2015/8596, K. 2015/22525, 30 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama