Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/8639 K.2015/22885

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece hüküm fıkrasında Türk Medeni Kanununun 166/son maddesi yerine Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi yazılmasının maddi hataya dayalı olup mahallinde düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı kadının çalıştığı, düzenli ve yeterli gelirinin bulunduğu, tarafların gelir durumlarının birbirlerine yakın olduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında Türk Medeni Kanununun 175. maddesi şartları oluşmadığı nazara alınmadan kadın yararına yoksulluk nafakası takdiri doğru görülmemiştir.

3-Ortak hayata son verilmiş veya ayrılık hali gerçekleşmişse hakim, velayeti eşlerden birine verebilir (TMK. m. 336/2). Mahkemece tarafların boşanmalarına karar verildiğine göre, tarafların müşterek çocukları Hüseyin ve Cansever Mete'nin velayetlerinin babaya verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca velayetin anneden kaldırılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.